Πηκτικά και αντιπηκτικά: Τι είναι, η διαφορά, η χρήση τους

Η πήξη του αίματος είναι μια διαδικασία πολλών βημάτων, η οποία εξασφαλίζει την πλήρη λειτουργία του οργανισμού. Η απόκλισή της από τον κανόνα οδηγεί σε γρήγορο σχηματισμό θρόμβων αίματος ή σε αυξημένη αιμορραγία. Στην περίπτωση αυτή, συνταγογραφούνται στον ασθενή πηκτικά ή αντιπηκτικά, ανάλογα με τα αποτελέσματα του πηκτογραφήματος. Ποια είναι αυτά τα φάρμακα.

Αιμοστατικοί παράγοντες

Τα αιμοστατικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη διακοπή της αιμορραγίας. Όλοι οι αιμοστατικοί παράγοντες μπορούν να χωριστούν σε 3 ομάδες ανάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους:

• αναστολείς της ινωδόλυσης (αντιινωδολυτικοί παράγοντες),
• παράγοντες που μειώνουν την αγγειακή διαπερατότητα,
• παράγοντες πήξης (πηκτικοί παράγοντες).

Με τη σειρά τους, τα φάρμακα ενίσχυσης της πήξης του αίματος χωρίζονται σε δύο τύπους.

Τα συστηματικά:

• έμμεση δράση: διθειώδες νάτριο μεναδιόνη, φυτομεναδιόνη,
• άμεσης δράσης: eptacog alpha, συμπύκνωμα συμπλέγματος προθρομβίνης.

Τοπικά:

• Παρασκευάσματα με βάση τη ζελατίνη,
• Οξειδωμένη κυτταρίνη,
• θρομβίνη,
• χιτοζάνη,
• σμεκτίνη,
• καολίνη.

Τα πηκτικά ενδείκνυνται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• ανάγκη διακοπής της εξωτερικής και εσωτερικής αιμορραγίας,
• Πρόληψη της αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,
• Προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση.

Αντιπηκτικά

Τα αντιπηκτικά χρησιμοποιούνται για τη μείωση της πήξης του αίματος. Χρειάζονται για να αποφευχθεί ο σχηματισμός θρόμβων αίματος στα αιμοφόρα αγγεία και στην καρδιά, οι οποίοι είναι πολύ επικίνδυνοι για την υγεία. Οι γιατροί χρησιμοποιούν επίσης αντιπηκτικά για να διαλύσουν τους υπάρχοντες θρόμβους αίματος.

Τα αντιπηκτικά έχουν διάφορες ενδείξεις χρήσης

• αρτηριακή ή φλεβική θρόμβωση,
• καταστάσεις μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα του μυοκαρδίου ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο,
• αιμορροΐδες με θρομβώσεις,
• αθηροσκληρωτικές αγγειακές κακώσεις,
• περίοδος αποκατάστασης μετά την εμφύτευση τεχνητών καρδιακών βαλβίδων,
• Επίμονη κολπική μαρμαρυγή (ακανόνιστος καρδιακός παλμός) ,
• πνευμονική εμβολή.

Αντενδείξεις για τα φάρμακα αυτά: Αντενδείξεις για τα φάρμακα αυτά:

• Αιμορραγία,
• ανευρύσματα,
• γαστρεντερικά έλκη,
• ανεπάρκεια λακτόζης,
• ηπατική και νεφρική νόσος,
• διαταραγμένη απορρόφηση γλυκόζης και γαλακτόζης.

Μη λαμβάνετε αντιπηκτικά ταυτόχρονα με: Σιμετιδίνη, πενικιλλίνη, ασπιρίνη κ.λπ. Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τη συμβατότητα των φαρμάκων.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες αντιπηκτικών:

• άμεση δράση - αποκλεισμός των άμεσων παραγόντων πήξης στο πλάσμα του αίματος στο τελικό στάδιο του καταρράκτη πήξης που οδηγεί στο σχηματισμό θρόμβου,
• Έμμεση δράση - αναστολή του σχηματισμού της βιταμίνης Κ στο ήπαρ, που απαιτείται για τη σύνθεση των παραγόντων που συμβάλλουν στην πήξη του αίματος.

Ανάλογα με το κύριο συστατικό, τα έμμεσα αντιπηκτικά χωρίζονται σε δύο τύπους:

1. Με βάση το ινδάνιο.
2. Με βάση την κουμαρίνη. Το κύριο συστατικό αυτών των σκευασμάτων είναι φυτικής προέλευσης και εξάγεται στο εργαστήριο.

Λόγω του κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, η θεραπεία με αυτή την ομάδα φαρμάκων πρέπει να παρακολουθείται από γιατρό. Η χρήση αντιπηκτικών σε μεγάλες ποσότητες, για οποιονδήποτε λόγο, οδηγεί σε διαταραχή της πήξης και ανάπτυξη αιμορραγίας.

Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η διαφορά μεταξύ πηκτικών και αντιπηκτικών έγκειται στην επίδραση στη διαδικασία πήξης. Τα πηκτικά βοηθούν στην πύκνωση του υγρού μέσου, ενώ τα αντιπηκτικά εμποδίζουν τον σχηματισμό θρόμβων αίματος.